سوپرویژنِ رویکردِ پذیرش و تعهد
8 جلسه، هرکدام در سه سطحِ عمق: ساده، عالی، و پیشرفته.
دوره‌ی درمان
سوپرویژنِ رویکردِ پذیرش و تعهد
برایِ روان‌شناسان، مشاوران و کارآموزانِ بالینی که در حالِ سوپرویژنِ رسمیِ ACT هستند یا به‌تازگی مسئولیتِ سوپروایزریِ کارآموزانِ رویکردِ پذیرش و تعهد را برعهده گرفته‌اند. این دوره برایِ **مراجع** یا کسی که دنبالِ روان‌درمانی برایِ خودش است نیست — فرض می‌گیرد شما پرونده‌هایِ بالینیِ واقعی دارید و با اصولِ پایه‌ی ACT آشنایید؛ اگر هنوز خودِ رویکرد را نمی‌شناسید، ابتدا کارگاهِ تخصصیِ ACT گُدار مناسب‌تر است.
مطابقِ زندگیِ واقعی، نه صرفاً نظری
با راهنماییِ درمانگر در هر جلسه
هر جلسه با توضیح آغاز می‌شود
هر زمان، از هر دستگاه
این دوره برایِ چه کسی است
برایِ روان‌شناسان، مشاوران و کارآموزانِ بالینی که در حالِ سوپرویژنِ رسمیِ ACT هستند یا به‌تازگی مسئولیتِ سوپروایزریِ کارآموزانِ رویکردِ پذیرش و تعهد را برعهده گرفته‌اند. این دوره برایِ **مراجع** یا کسی که دنبالِ روان‌درمانی برایِ خودش است نیست — فرض می‌گیرد شما پرونده‌هایِ بالینیِ واقعی دارید و با اصولِ پایه‌ی ACT آشنایید؛ اگر هنوز خودِ رویکرد را نمی‌شناسید، ابتدا کارگاهِ تخصصیِ ACT گُدار مناسب‌تر است.
رویکردِ درمانی
این دوره برایِ کارآموز یا درمانگری نوشته شده که چارچوبِ عمومیِ سوپرویژن (سه کارکردِ کادوشین، قرارداد، مستندسازی) را می‌شناسد یا هم‌زمان می‌گذراند و حالا می‌خواهد لایه‌ی رویکردمحورِ آن را — مخصوصِ ACT — یاد بگیرد. برخلافِ کارگاهِ تخصصیِ ACT گُدار که خودِ رویکرد را برایِ کار با مراجع آموزش می‌دهد، این دوره سوپرویژنِ ACT را موضوعِ کار قرار می‌دهد: مفهوم‌سازیِ موردی از دریچه‌یِ هگزافلکس، انتخابِ فرآیندِ کانونیِ درمان، خطاهایِ رایجِ سوپروایزی مثلِ فکری‌سازیِ پذیرش، تمرینِ تجربیِ زنده در دلِ خودِ سوپرویژن، کار با اجتنابِ خودِ درمانگر، و بازخوردِ متناسب با سطحِ رشدِ سوپروایزی در مدلِ استولتنبرگ-مک‌نیل (IDM).
نقشهٔ مسیر
۸ جلسه: چارچوبِ سوپرویژنِ رویکردمحور و مدلِ فالندر-شافرانسکی → مفهوم‌سازیِ موردی با هگزافلکس → انتخابِ فرآیندِ کانونی و ماتریسِ ACT → خطاهایِ رایجِ سوپروایزی (فکری‌سازیِ پذیرش، شتابِ ارزش‌محور) → تمرینِ تجربیِ زنده در سوپرویژن → اجتنابِ خودِ درمانگر و creative hopelessness بازتابی → بازخوردِ وفاداری در مسیرِ رشدِ IDM → جمع‌بندی و سبکِ سوپروایزریِ شخصی.
راهنمایِ این محصول
چیست
لایه‌ی رویکردمحورِ سوپرویژن، مخصوصِ ACT، در هشت جلسه — روی چارچوبِ عمومیِ supervisionBasic سوار می‌شود.
چکار می‌کند
هر جلسه یک خطایِ رایجِ سوپروایزیِ ACT (فکری‌سازیِ پذیرش، شتابِ ارزش‌محور) را با مفهوم‌سازیِ هگزافلکس و بازخوردِ IDM کار می‌کند.
چه سطحی می‌توانید انتظار داشته باشید
زبانِ رویکردمحورِ سوپرویژنِ ACT را می‌دهد؛ فرض می‌گیرد چارچوبِ عمومیِ سوپرویژن و اصولِ پایه‌ی ACT را از قبل می‌شناسید.
اگر دنبالِ شروعی سبک‌تر هستید: سوپرویژنِ فردیِ پایه — چارچوبِ عمومیِ سوپرویژن، پیش‌نیازِ این لایه‌ی تخصصی
محصولاتِ مشابه
- سوپرویژنِ رفتاردرمانیِ شناختیهمان لایه‌ی رویکردمحور، برایِ رویکردِ CBT
- سوپرویژنِ زوج‌درمانیِ هیجان‌محورهمان لایه‌ی رویکردمحور، برایِ رویکردِ EFT
- سوپرویژنِ طرحواره‌درمانیهمان لایه‌ی رویکردمحور، برایِ طرحواره‌درمانی
💬 اگر هنوز خودِ ACT را نمی‌شناسید، اول actWorkshop مناسب‌تر است، نه این دوره.
فهرستِ جلسات
- چارچوبِ سوپرویژنِ رویکردمحور: از سوپرویژنِ عمومی به سوپرویژنِ ACTسوپرویژنِ رویکردمحور روی چارچوبِ عمومیِ سوپرویژن (قرارداد، مرزها، سه کارکردِ کادوشین) سوار می‌شود، اما یک لایه‌ی تازه اضافه می‌کند: زبانِ مشترکی که سوپروایزر و سوپروایزی برایِ صحبت‌کردن دربابِ یک پرونده‌ی خاص از آن استفاده می‌کنند. این جلسه نشان می‌دهد چرا سوپرویژنِ ACT بدونِ هگزافلکس، فقط سوپرویژنِ عمومی با اسمِ رویکرد است.شش پرسشِ آغازینِ ارائه: این نمره‌دهیِ سریع، ارائه را از توصیفِ کلیِ «حالش بد است» به نقشه‌ای مشخص تبدیل می‌کند که سوپروایزر می‌تواند فوراً رویِ آن کار کند.
- مفهوم‌سازیِ موردی از دریچه‌یِ هگزافلکسوقتی سوپروایزی می‌گوید «مراجعم اضطراب دارد»، سوپرویژنِ ACT یک قدم عقب‌تر می‌رود: کدام فرآیند — فیوژن با فکرِ فاجعه، اجتنابِ تجربی از حسِ بدنی، یا گسستگی از ارزش‌ها — این اضطراب را نگه داشته؟ این جلسه روشِ ساختنِ نقشه‌یِ موردیِ هگزافلکسی را در دلِ سوپرویژن آموزش می‌دهد.فرمِ نقشه‌یِ موردیِ هگزافلکسی: نمونه‌ی مشخص، سوپروایزی را از حدس‌زدنِ نظری به مستندسازیِ واقعی می‌برد و به سوپروایزر اجازه می‌دهد ببیند سوپروایزی کجاها فرآیند را با علامت اشتباه گرفته.
- انتخابِ فرآیندِ درست در زمانِ درست: نقطه‌یِ کانونیِ انعطافداشتنِ نقشه‌ی شش‌فرآیندی کافی نیست — سوپروایزیِ تازه‌کار اغلب هر شش فرآیند را هم‌زمان می‌خواهد کار کند و درمان را پراکنده می‌کند. این جلسه چارچوبی برایِ انتخابِ اولویت — «همین الان، رویِ کدام فرآیند کار کنیم؟» — به سوپرویژن می‌دهد.پرسشِ اولویتِ یک‌جلسه‌ای: این پرسش، سوپروایزی را از خروجِ سوپرویژن با «کلی ایده» به خروج با «یک برنامه‌یِ عملیِ مشخص» می‌برد.
- خطاهایِ رایجِ سوپروایزی: فکری‌سازیِ پذیرش و شتاب در کارِ ارزش‌هادو خطایِ بسیار رایج در کارآموزانِ ACT: صحبت‌کردنِ دربابِ پذیرش به‌جایِ تجربه‌کردنِ آن (فکری‌سازی)، و رفتنِ زودهنگام به کارِ ارزش‌ها پیش از آنکه اجتناب کافی کاهش یابد. این جلسه هر دو خطا را با نشانه‌هایِ عینی و راهِ اصلاح در سوپرویژن نشان می‌دهد.شمارشگرِ «گفتم که...»: این شمارشِ ساده، الگویِ فکری‌سازی را از یک احساسِ مبهم («انگار خیلی حرف می‌زنی») به یک دادهٔ عینی و قابلِ‌بحث تبدیل می‌کند.
- تمرینِ تجربی در دلِ سوپرویژن: همان فرآیند، دو اتاقبهترین راهِ آموزشِ یک تمرینِ تجربیِ ACT، اجرایِ همان تمرین با خودِ سوپروایزی است — نه فقط توضیحِ آن. این جلسه نشان می‌دهد چطور از ایزومورفیسمِ درمان و سوپرویژن استفاده کنید تا سوپروایزی، فرآیند را از درون بشناسد، نه فقط از بیرون توصیف کند.تمرینِ دوقلو: تجربه‌ی مستقیم، دانشِ ضمنیِ لازم برایِ اجرایِ درست از دیدِ مراجع را می‌دهد — چیزی که فقط با توضیحِ کلامی منتقل نمی‌شود.
- وقتی اجتنابِ خودِ درمانگر کار را متوقف می‌کندگاهی بن‌بستِ درمانی از مراجع نمی‌آید — از اجتنابِ خودِ درمانگر می‌آید: ترس از پرداختن به دردِ مراجع، فیوژن با «باید بدانم چه بگویم». این جلسه چارچوبی برایِ شناساییِ این الگو در سوپرویژن و کاربردِ creative hopelessness به‌شکلِ بازتابی رویِ خودِ سوپروایزی می‌دهد.پرسشِ بازتابیِ اجتناب: این دو پرسش، مسئولیتِ رکود را از مراجع به فضایِ مشترکِ رابطه منتقل می‌کند و امکانِ دیدنِ اجتنابِ درمانگر را باز می‌کند، بدونِ اتهام.
- وفاداری بدونِ صلابت: بازخورد در مسیرِ رشدِ IDMبازخوردِ اصلاحی در ACT خطری خاص دارد: تبدیل‌شدن به فهرستی از تکنیک‌هایِ اجباری که سوپروایزی را به اجرایِ رباتیک می‌کشاند. این جلسه، وفاداری به مدل را با مدلِ رشدِ حرفه‌ایِ استولتنبرگ-مک‌نیل (IDM) ترکیب می‌کند تا بازخورد متناسب با سطحِ رشدِ سوپروایزی باشد.پرسشِ «چرا این، نه آن؟»: این پرسش، به‌طورِ مستقیم سطحِ رشدِ IDM سوپروایزی را در همان لحظه آشکار می‌کند و بازخورد را متناسب می‌سازد.
- جمع‌بندی: سبکِ سوپروایزریِ شما در ACTپایانِ این دوره، آغازِ ساختنِ سبکِ سوپروایزریِ شخصیِ شماست — ترکیبی از چارچوبِ نظریِ ACT، مدل‌هایِ عمومیِ سوپرویژن، و شخصیتِ حرفه‌ایِ خودتان. این جلسه هفت جلسه‌ی قبل را در یک نقشه‌یِ واحد جمع می‌کند و مسیرِ رشدِ مستمر را باز می‌گذارد.نقشه‌یِ خودارزیابیِ سبکِ سوپروایزری: این خودارزیابی، پایانِ دوره را به آغازِ یک برنامه‌یِ رشدِ شخصی تبدیل می‌کند، نه صرفاً پایانِ یک فهرستِ محتوایی.
بیشتر بخوانید
💬 دو جلسه‌ی اول رایگان است. این دوره جایگزینِ سوپرویژنِ واقعی و زنده‌ی شما نیست — ابزار و چارچوب می‌دهد تا از همان سوپرویژنِ واقعی بیشترین بهره را ببرید؛ در هر تصمیمِ بالینیِ واقعی، همیشه با سوپروایزرِ رسمیِ خودتان مشورت کنید.