والتر میشل و مناظره‌ی فرد-موقعیت
جلسهٔ ۴۹ از ۵۰ · فلسفه‌یِ علمِ روان‌شناسی
والتر میشل در شخصیت و سنجش (۱۹۶۸) نشان داد همبستگیِ رفتار در موقعیت‌هایِ مختلف به‌ندرت از ۰٫۳ فراتر می‌رود — و کلِ ایده‌ی «صفتِ پایدارِ شخصیت» را به بحران کشاند. این جلسه یک موردِ آزمایشیِ واقعی از فلسفه‌ی علم در عمل است: چطور یک رشته با بحرانی که خودش نامیده «مناظره‌ی فرد-موقعیت» روبه‌رو شد.
رویکردِ درمانی: فلسفه‌یِ علم؛ روان‌شناسیِ شخصیت
این جلسه برایِ چه کسی است
برایِ کسی که کنجکاو است بداند چطور یک کتابِ واحد توانست کلِ رشته‌ی روان‌شناسیِ شخصیت را به بحران بکشاند، و رشته چطور، به‌جایِ فروپاشی، با ابزارهایِ تازه‌ای مثلِ تجمیع و تعامل‌گرایی از دلِ همان بحران قوی‌تر بیرون آمد.
در این جلسه چه می‌گذرد
والتر میشل، در کتابِ **Personality and Assessment** (۱۹۶۸، انتشاراتِ Wiley)، ده‌ها مطالعه‌ی روان‌شناسیِ شخصیت را مرور کرد و به عددی رسید که بعدها «ضریبِ شخصیت» نامیده شد: همبستگیِ میانِ نمره‌ی یک صفتِ شخصیتی (مثلاً برون‌گرایی یا صداقت) و رفتارِ واقعیِ فرد در یک موقعیتِ مشخص، به‌ندرت از حدودِ ۰٫۳ فراتر می‌رفت — یعنی صفت، حتی در بهترین حالت، کمتر از ده درصد از تغییرپذیریِ رفتار را توضیح می‌داد. میشل استدلال کرد **موقعیت** — نه صفتِ درونیِ پایدار — پیش‌بینی‌کننده‌ی بهتریِ رفتار در بسیاری از موارد است: آدمی که در جلسه‌ی کاری بسیار «صادق» رفتار می‌کند، ممکن است در بازیِ کارتی با دوستان کاملاً متفاو…
چرا این جلسه اینجایِ مسیر است
ششمین جلسه‌یِ این خوشه است و تقریباً هر ابزارِ این دوره — پوپر، کوهن، لاکاتوش، عملیاتی‌سازی، میل — را در یک موردِ تاریخیِ واحد و مستند به کار می‌گیرد؛ جمع‌بندیِ کلِ این پنجاه‌جلسه‌ای، موضوعِ جلسه‌ی بعد و پایانی است.
تمرین‌هایِ این جلسه — و اینکه چه چیزی به شما می‌دهند
تحلیلِ چهاروجهیِ یک مناظره‌ی علمی
زمان: ۲۵ دقیقه
این تمرین چارچوبِ تحلیلیِ کلِ این دوره را در یک الگویِ چهارمرحله‌ای فشرده می‌کند که بعد از این جلسه، برایِ ارزیابیِ هر بحثِ روان‌شناختیِ تازه، قابلِ‌استفاده‌ی مستقیم است.
مراحلِ اجرایِ هر تمرین، قدم‌به‌قدم، درونِ اپ است.
ادامه‌یِ این جلسه در اپ ←