هنریچ، هاین و نورنزایان: روانشناسیِ عجیبترین مردمِ جهان
جلسهٔ ۴۴ از ۵۰ · فلسفهیِ علمِ روانشناسی
جوزف هنریچ، استیون هاین و آرا نورنزایان در ۲۰۱۰ نشان دادند تقریباً همهی آنچه «روانشناسیِ انسان» مینامیم، از آزمایشهایی روی دانشجویانِ دانشگاههایِ غربی به دست آمده — جمعیتی که آنها WEIRD (غربی، تحصیلکرده، صنعتی، ثروتمند، دموکراتیک) نامیدند. این جلسه، آغازِ خوشهی هفتم و پایانیِ این دوره، میپرسد: وقتی یافتهای فقط رویِ این جمعیتِ باریک آزموده شده، چقدر حق داریم آن را «طبیعتِ انسان» بنامیم؟
رویکردِ درمانی: فلسفهیِ علم؛ روانشناسیِ فرهنگی
این جلسه برایِ چه کسی است
برایِ کسی که هر بار یک خبرِ روانشناختی میخواند و بیدرنگ آن را دربارهی «انسان» بهطورِ کلی تعمیم میدهد، و کنجکاو است بداند اکثرِ آزمایشهای روانشناسی رویِ چه گروهِ باریکی از جمعیتِ جهان انجام شده و این باریکبودن چه اثری بر اعتبارِ نتیجهها دارد.
در این جلسه چه میگذرد
این جلسه خوشهی هفتم و پایانیِ این دوره را آغاز میکند — «فرهنگ، قدرت و مرزهایِ جهانشمولیِ روانشناسی»، هفت جلسهای که پرسشِ آشنایِ این دوره را از زاویهای تازه میپرسند: حتی وقتی یک یافتهی روانشناختی از نظرِ روششناختی بیعیب باشد — مفهومش عملیاتی شده (جلسهی ۱۸)، رواییاش با شبکهی نومولوژیک اثبات شده (جلسهی ۱۹)، آمارهاش پرقدرت و تکرارپذیر باشد (جلساتِ ۲۱-۲۲) — هنوز یک پرسش باز میماند: این یافته دربارهیِ **چهکسانی** صادق است؟ جوزف هنریچ، استیون هاین و آرا نورنزایان، در مقالهیِ تاثیرگذارِ **The weirdest people in the world؟** (۲۰۱۰، در Behavioral and Brain Sciences)، به این پرسش با ع…
چرا این جلسه اینجایِ مسیر است
نخستین جلسه از هفت جلسهیِ خوشهی هفتم و پایانیِ این دوره است — «فرهنگ، قدرت و مرزهایِ جهانشمولیِ روانشناسی» — و فروتنیِ روششناختیِ جلسهی ۲۵ را با پرسشِ تازهای دربارهی نمونهگیری ادامه میدهد؛ زمینهای که جلسهی بعد، با نگاهی به خودِ مقولههایِ روانپزشکی، عمیقتر میکند.
تمرینهایِ این جلسه — و اینکه چه چیزی به شما میدهند
ردیابیِ جمعیتِ نمونه در یک یافتهی معروف
زمان: ۲۰ دقیقه
این تمرین عادتِ پرسیدنِ «نمونه چه کسانی بودند؟» را پیش از پذیرفتنِ هر تعمیمِ روانشناختی نهادینه میکند — دقیقاً مهارتی که نقدِ WEIRD میخواهد بسازد.
مراحلِ اجرایِ هر تمرین، قدمبهقدم، درونِ اپ است.
ادامهیِ این جلسه در اپ ←