پروژه‌ی همکاریِ علمِ باز (۲۰۱۵) و حرکتِ پیش‌ثبتِ فرضیه (Registered Reports)
جلسهٔ ۳۰ از ۵۰ · فلسفه‌یِ علمِ روان‌شناسی
جلسه‌ی ۲۲ (خوشه‌ی سوم) نشان داد تنها حدودِ ۳۶٪ از یافته‌هایِ «معنادارِ» روان‌شناسی بازتولید می‌شوند. این جلسه از تشخیص به درمانِ نهادی می‌رود: پیش‌ثبتِ فرضیه و روشِ تحلیل پیش از دیدنِ داده، و «گزارش‌هایِ ثبت‌شده» که تصمیمِ چاپِ مجله را از جهتِ نتیجه جدا می‌کند — پاسخِ اصلیِ جنبشِ علمِ باز به مشکلاتی که سه جلسه‌ی قبل، از زوایایِ متفاوت، توصیف کردند.
رویکردِ درمانی: فلسفه‌یِ علم؛ اصلاحِ نهادیِ پژوهش
این جلسه برایِ چه کسی است
برایِ کسی که بعد از دیدنِ بحرانِ بازتولیدپذیریِ جلسه‌ی ۲۲ می‌پرسد «خب حالا چه باید کرد؟»، و کنجکاو است بداند چرا برخی مجله‌ها امروز پیش از دیدنِ نتیجه‌ی یک مطالعه، متعهد می‌شوند آن را چاپ کنند.
در این جلسه چه می‌گذرد
سه جلسه‌ی قبل، از سه زاویه، همگرا شدند: کوهن (جلسه‌ی ۲۷) نشان داد دوگانه‌سازیِ نتیجه در ۰٫۰۵ اطلاعات را نابود می‌کند؛ سیمونز و همکاران (جلسه‌ی ۲۸) نشان دادند درجاتِ آزادیِ پژوهشگر می‌توانند تقریباً هر داده‌ای را «معنادار» جلوه دهند؛ یوآنیدیس (جلسه‌ی ۲۹) نشان داد این عوامل، ریاضیاتاً، می‌توانند اکثریتِ یافته‌ها را نادرست کنند. جلسه‌ی ۲۲، در خوشه‌ی سوم، شواهدِ تجربیِ این تشخیص را با پروژه‌ی همکاریِ علمِ باز (Open Science Collaboration, ۲۰۱۵) نشان داده بود: از ۱۰۰ مطالعه‌ی روان‌شناسیِ منتشرشده، تنها حدودِ ۳۶٪ نتیجه‌ی معنادارِ مشابه در تکرار به دست دادند. این جلسه از تشخیص به درمان می‌رود — و مرجع…
چرا این جلسه اینجایِ مسیر است
پنجمین جلسه‌ی خوشه‌ی چهارم است و از تشخیصِ سه جلسه‌ی قبل به درمانِ نهادی می‌رود؛ محدودیتِ اصلی‌اش — که مشکلِ توانِ آماریِ پایینِ جلسه‌ی ۲۷ را حل نمی‌کند — پلی به راهبردِ کاملاً متفاوتِ جلسه‌ی پایانی می‌سازد.
تمرین‌هایِ این جلسه — و اینکه چه چیزی به شما می‌دهند
طراحیِ یک پیش‌ثبتِ کوچک
زمان: ۳۰ دقیقه
این تمرین مکانیکِ پیش‌ثبت را از توصیه‌ای انتزاعی به تجربه‌ی مستقیمِ نوشتنش تبدیل می‌کند و پیوندش با درجاتِ آزادیِ پژوهشگر را ملموس می‌سازد.
مراحلِ اجرایِ هر تمرین، قدم‌به‌قدم، درونِ اپ است.
ادامه‌یِ این جلسه در اپ ←