بازگشت به کوهن: مشکلِ دوگانه‌سازیِ آماری در آستانه‌ی ۰٫۰۵
جلسهٔ ۲۷ از ۵۰ · فلسفه‌یِ علمِ روان‌شناسی
جلسه‌ی ۲۱ (خوشه‌ی سوم) مقاله‌ی ۱۹۹۴ِ جیکاب کوهن را از زاویه‌ی مغالطه‌ی وارونه‌کردنِ شرطی معرفی کرد. این جلسه به همان مقاله بازمی‌گردد تا استدلالِ کامل‌ترِ کوهن را باز کند: چرا دوگانه‌سازیِ نتیجه به «معنادار/نامعنادار» در آستانه‌ی ۰٫۰۵ — میراثِ نیمن-پیرسونی که جلسه‌ی قبل دید — اطلاعات را از بین می‌برد، و چرا ردکردنِ یک فرضِ صفرِ دقیق، به‌تنهایی، تقریباً هیچ‌وقت چیزِ جالبی درباره‌ی درستیِ یک نظریه نشان نمی‌دهد.
رویکردِ درمانی: فلسفه‌یِ علم؛ نقدِ آماری
این جلسه برایِ چه کسی است
برایِ کسی که در جلسه‌ی ۲۱ با نقدِ کوهن آشنا شده و می‌خواهد بداند چرا دو نتیجه با p=۰٫۰۴۹ و p=۰٫۰۵۱، که تقریباً یک شاهدِ آماریِ یکسان دارند، در عمل سرنوشتِ کاملاً متفاوتی در انتشار و اعتبار پیدا می‌کنند.
در این جلسه چه می‌گذرد
جلسه‌ی ۲۱، در خوشه‌ی سوم، مقاله‌ی جیکاب کوهن — نه توماس کوهنِ فیلسوفِ علم — با عنوانِ **The earth is round (p < .05)** (۱۹۹۴) را از زاویه‌ی مغالطه‌ی وارونه‌کردنِ شرطی معرفی کرد: چرا p کمتر از ۰٫۰۵ به‌معنایِ «۹۵٪ احتمالِ درستیِ فرضیه» نیست. این جلسه، در آغازِ خوشه‌ی چهارم، به همان مقاله برمی‌گردد تا بخشِ دیگری از استدلالِ کوهن را باز کند — بخشی که مستقیماً به آمیزه‌ی فیشری/نیمن-پیرسونیِ جلسه‌ی قبل مربوط است: مشکلِ دوگانه‌سازی. کوهن نشان داد رویه‌ی رایج، شاهدی پیوسته (مقدارِ p، به سبکِ فیشری) را در یک آستانه‌ی ثابت و دلبخواه (۰٫۰۵، میراثِ نیمن-پیرسونی که جلسه‌ی قبل دیدیم) به دو دسته‌ی کیفاً متفا…
چرا این جلسه اینجایِ مسیر است
دومین جلسه‌ی خوشه‌ی چهارم است و همان مقاله‌ی کوهنِ جلسه‌ی ۲۱ را از زاویه‌ی دیگری — مشکلِ دوگانه‌سازی — دوباره باز می‌کند؛ همین دوگانه‌سازی، انگیزه‌ی اصلیِ p-hackingی است که جلسه‌ی بعد بررسی می‌کند.
تمرین‌هایِ این جلسه — و اینکه چه چیزی به شما می‌دهند
بازنویسیِ دو نتیجه‌ی نزدیک‌به‌هم با زبانِ اندازه‌ی اثر
زمان: ۲۰ دقیقه
این تمرین مشکلِ دوگانه‌سازی را از یک ادعایِ نظری به تجربه‌ی مستقیمِ دیدنِ ازدست‌رفتنِ اطلاعات تبدیل می‌کند.
مراحلِ اجرایِ هر تمرین، قدم‌به‌قدم، درونِ اپ است.
ادامه‌یِ این جلسه در اپ ←