مناظره‌ی چامسکی-اسکینر
جلسهٔ ۱۵ از ۵۰ · فلسفه‌یِ علمِ روان‌شناسی
در ۱۹۵۹، زبان‌شناسِ جوانی به‌نامِ نوام چامسکی نقدی بر تلاشِ اسکینر برایِ توضیحِ زبان با اصولِ رفتارگرایانه نوشت که بسیاری آن را نقطه‌عطفِ آغازِ «انقلابِ شناختی» در روان‌شناسی می‌دانند.
رویکردِ درمانی: تاریخِ روان‌شناسی؛ انقلابِ شناختی
این جلسه برایِ چه کسی است
برایِ کسی که کنجکاو است بداند چرا یک نقدِ زبان‌شناسیِ ۱۹۵۹ را نقطه‌عطفِ روان‌شناسیِ قرنِ بیستم می‌دانند، و می‌خواهد بفهمد چطور یک نفر توانست نشان دهد یادگیریِ زبان با اصولِ ساده‌ی تقویت و تنبیه توضیح‌دادنی نیست.
در این جلسه چه می‌گذرد
جلسه‌ی قبل دیدیم اسکینر کوشید حتی زبان را با اصولِ رفتارگرایانه — تقویت و تنبیه — توضیح دهد. در ۱۹۵۹، زبان‌شناسِ ۳۰ساله‌ای به‌نامِ نوام چامسکی نقدی بر این تلاش نوشت که امروز یکی از تاثیرگذارترین نقدها در تاریخِ روان‌شناسی شمرده می‌شود. چامسکی مستقیماً به تلاشِ اسکینر برایِ گسترشِ مفاهیمِ رفتارگرایانه (محرک، پاسخ، تقویت) از رفتارِ حیوانِ آزمایشگاهی به پدیده‌ی زبانِ انسانی حمله کرد: استدلالش این بود که وقتی اسکینر مفاهیمی مثلِ «محرک» یا «تقویت» را برایِ توضیحِ زبان به‌کار می‌برد، این مفاهیم دیگر معنایِ دقیق و قابلِ‌اندازه‌گیریِ آزمایشگاهیِ خود را از دست می‌دهند و به استعاره‌هایِ مبهم تبدیل می‌شو…
چرا این جلسه اینجایِ مسیر است
پنجمین جلسه‌یِ این خوشه است و مستقیماً پاسخِ رفتارگراییِ رادیکالِ جلسه‌ی ۱۴ به آزمونِ زبان را نقد می‌کند؛ این نقطه، از زاویه‌ی کوهنی و لادنیِ خوشه‌یِ اول هم بازخوانی می‌شود.
تمرین‌هایِ این جلسه — و اینکه چه چیزی به شما می‌دهند
خلاقیتِ زبانی و داوریِ کوهنی-لادنیِ یک مناظره
زمان: ۲۵ دقیقه
این تمرین هسته‌ی استدلالِ فقرِ محرک را مستقیم لمس می‌کند، و پیوندِ تاریخیِ این مناظره با تکنیکِ درمانیِ آشنا را ملموس و قابلِ‌کاربرد می‌کند.
مراحلِ اجرایِ هر تمرین، قدم‌به‌قدم، درونِ اپ است.
ادامه‌یِ این جلسه در اپ ←