گُدار

آکادمی روان‌شناختی دکتر عقیلی

پیشگیری از خیانت در ازدواج: پژوهش‌ها چه می‌گویند و چه کارهایی واقعاً مؤثرند؟

بیشترِ توصیه‌هایِ «جلوگیری از خیانت» یا به کنترلِ همسر ختم می‌شوند یا به «ایمان و اخلاق». هیچ‌کدام کافی نیست، و اولی اغلب نتیجه‌یِ عکس می‌دهد. پژوهش‌ها تصویرِ دیگری می‌دهند: خیانت معمولاً در فاصله‌هایِ کوچکِ تجمع‌یافته جا باز می‌کند، و پیشگیری یعنی کار روی همان فاصله‌ها، نه بازرسیِ دیگری. هیچ برنامه‌ای هم تضمین نمی‌دهد؛ اما می‌شود احتمال را کم کرد.

نوشتهٔ دکتر مجتبی عقیلی · عضو هیات علمی دانشگاه پیام‌نور · دانشیار روانشناسی سلامت · انتشار: ۹ مهر ۱۴۰۵

هم‌رسانی:تلگرامواتساپ

پیشگیری یعنی چه، و یعنی چه نه

پیشگیری از خیانت دو طرف دارد: هر فرد مسئولِ رفتارِ خودش است، و هر دو نفر مسئولِ فضایی هستند که رابطه در آن زندگی می‌کند. این‌ها با «کنترلِ همسر» فرق دارد. بررسیِ مداومِ گوشی، ردیابی و بازجویی ممکن است حسِ امنیتِ لحظه‌ای بدهد، اما تقریباً هیچ شواهدی نیست که آن‌ها را به‌عنوانِ پیشگیریِ بلندمدت تأیید کند و اغلب منبعِ تازه‌ای از تنش می‌شوند؛ مقاله‌یِ «نظارتِ الکترونیکی بر همسر» این بحث را باز کرده است.

هیچ‌کس نمی‌تواند خیانتِ دیگری را «ممنوع» کند. آنچه شدنی است این است که هر دو نفر، آگاهانه، فاصله‌ها را کوچک و جاذبه‌یِ بیرونی را بی‌خطر نگه دارند.

مدلِ سرمایه‌گذاری: سه اهرمی که می‌توان روی آن‌ها کار کرد

مدلِ سرمایه‌گذاری راسبالت، که دریگاتس و همکاران (۱۹۹۹) برایِ پیش‌بینیِ خیانت به‌کار بردند، تعهد را از سه چیز می‌سازد: رضایت از رابطه، میزانِ سرمایه‌گذاری در آن (زمان، خاطره، پروژه‌هایِ مشترک)، و کیفیتِ گزینه‌هایِ جایگزین. وقتی رضایت و سرمایه‌گذاری کم و جایگزین‌ها جذاب باشند، گرایش به خیانت بیشتر گزارش شده است.

این مدل سه کارِ عملی پیشنهاد می‌کند: رضایتِ روزمره را زنده نگه دارید، پروژه‌هایِ مشترکی بسازید که ارزشِ ماندن را بالا ببرد، و به جایگزین‌هایِ ذهنی، یعنی فکرِ «اگر او بود چه می‌شد»، توجهِ زیادی ندهید. نکته: این مدل یک چارچوبِ همبستگی است، نه ضمانت.

لحظه‌هایِ کوچکِ نزدیکی

گاتمن، در مشاهده‌یِ زوج‌ها، به «پیشنهادهایِ ارتباطی» اشاره می‌کند: لحظه‌هایِ کوتاهی که یکی از طرفین توجه می‌خواهد (یک نگاه، یک خبر، یک شوخی) و دیگری می‌تواند به آن «رو کند» یا «پشت کند». زوج‌هایی که بیشتر رو می‌کنند، به‌طورِ میانگین رابطه‌یِ پایدارتری دارند. این یک الگویِ رابطه‌ای است، نه برچسبِ ضدِ خیانت، اما هر لحظه‌ای که فاصله کم می‌شود، جایِ کمتری برایِ پناه‌بردن به نفرِ سوم می‌گذارد.

یک تمرینِ ساده: روزی چند بار، پیش از آنکه گوشی را برداریم، به همسرمان نگاه کنیم و جوابِ کوتاهِ واقعی بدهیم. دورهٔ افزایشِ وفاداری در گُدار این مهارت را به‌صورتِ تمرین‌هایِ هفتگی می‌آموزد.

یک گفت‌وگویِ ثابتِ هفتگی

گاتمن‌ها «وضعیتِ اتحادیه» را پیشنهاد می‌کنند: زمانِ ثابتی، مثلاً بیست دقیقه در هفته، برایِ مرورِ رابطه: چه چیزی خوب بود، چه چیزی نگران‌کننده است، و چه کاری می‌توانیم برایِ هم بکنیم. فایده‌اش این است که مشکل‌هایِ کوچک پیش از انباشت بیان می‌شوند و کسی مجبور نیست آن‌ها را در دلِ دعوایِ بزرگ یا در سکوت نگه دارد.

اگر تعارض را همین‌طور رها کنید تا «خودش حل شود»، فاصله‌یِ هیجانی بالا می‌رود، و فاصله‌یِ هیجانی یکی از زمینه‌هایِ شناخته‌شده‌یِ خیانت است.

مرزهایِ روشن، نه دیوارِ زندان

نزدیکیِ هیجانیِ فزاینده با یک همکار، یک دوستِ قدیمی یا یک مخاطبِ آنلاین، اغلب بی‌صدا شروع می‌شود: درددل‌هایی که به همسر گفته نمی‌شود، پیام‌هایِ پنهان، و حسِ «او مرا بهتر می‌فهمد». مرزِ روشن یعنی از قبل بدانیم چه چیزی را فقط به همسرمان می‌گوییم و چه چیزی را با دیگران.

اینکه چه رفتاری «خیانتِ کوچک» است، تا حدودی میانِ زوج‌ها تفاوت دارد؛ مقاله‌هایِ «لایک، فالو و ریپلای» و «آیا پنهان‌کردنِ پیام‌ها خودِ خیانت است؟» در این‌باره‌اند. مهم این است که هر دو نفر مرزها را با هم، بدونِ تحقیر، تعیین کنند.

نشانه‌هایِ هشدارِ زودهنگام در خودتان

جذابیتِ بیرونی طبیعی است و هیچ‌کس را به خیانت محکوم نمی‌کند. مسئله، رفتارِ ماست. چند نشانه‌یِ هشدارِ شخصی: پنهان‌کردنِ یک ارتباط از همسر، مقایسه‌یِ مداومِ همسر با فردِ دیگر، فکرپردازی‌هایِ مکرر، تأییدطلبی از یک نفرِ مشخص، و بهانه‌جویی برایِ دیدارِ بیشتر.

وقتی دو سه‌تا از این‌ها را در خودتان دیدید، زمانِ مداخله است، نه زمانِ شرمندگی. می‌توانید فاصله را کم کنید، با یک نفرِ امن یا درمانگر حرف بزنید، و در صورت لزوم از آن فرد دورتر شوید. این کار ممکن است ناخوشایند باشد، اما بسیار ارزان‌تر از هزینه‌یِ بعد است.

وقتی رابطه سرد شده است

اگر رابطه‌تان مدتی است سرد یا پرتعارض است، «صبر تا خودش درست شود» استراتژیِ خوبی نیست. مشاورِ زوج، قبل از وقوعِ هر بحرانی، کارآمدتر از بعدِ آن است. مقاله‌یِ «مشاورهٔ خیانت» می‌گوید چه زمانی و چگونه سراغِ آن بروید؛ و جلسه‌هایِ دوره‌یِ افزایشِ وفاداری برایِ تمرینِ مهارت‌هایِ پیش‌گیرانه در خانه طراحی شده است.

نکته‌یِ آخر: پیشگیری از خیانت، پروژه‌ای یک‌باره نیست؛ مثلِ سلامتِ جسمی، با تکرارِ عادت‌هایِ ساده شکل می‌گیرد.

پرسش‌هایِ کوتاه

آیا پیشگیری از خیانت با کنترلِ همسر ممکن است؟

شواهد کمی از اینکه کنترل و نظارتِ مداوم خیانت را کم می‌کند وجود دارد، و تجربه‌یِ بالینی نشان می‌دهد اغلب منبعِ تنش و حتی دوری می‌شود. پیشگیریِ معقول یعنی کم‌کردنِ فاصله‌هایِ هیجانی، تعیینِ مرزهایِ مشترک و گفت‌وگویِ منظم، نه بازرسیِ دیگری. کنترل حس امنیت می‌دهد ولی اعتماد نمی‌سازد.

آیا کم‌شدنِ رضایت از رابطه حتماً به خیانت می‌انجامد؟

نه. نارضایتی یکی از عواملِ همبسته با خیانت است، اما بسیاری از رابطه‌هایِ پرمشکل به خیانت نمی‌رسند و گاهی در رابطه‌هایِ ظاهراً خوب هم خیانت رخ می‌دهد. نارضایتی را باید زنگِ هشدارِ کارِ مشترک گرفت، نه حکمِ سرنوشت؛ و باید از مقصرنمایی دور ماند.

اگر به کسی غیر از همسرم کشش حس کنم چه کنم؟

کشش به دیگران طبیعی است و خودش خیانت نیست. مسئله این است که با آن چه می‌کنید. فاصله‌یِ فیزیکی و هیجانی با آن فرد را زیاد کنید، از پنهان‌کاری پرهیز کنید، و با یک نفرِ امن یا درمانگر صحبت کنید. اگر مدام در فکرِ او هستید، ممکن است نشانه‌ای از نیازِ برآورده‌نشده در رابطه یا زندگیِ خودتان باشد.

چگونه می‌توانم از خیانتِ شوهرم جلوگیری کنم؟

نمی‌توانید با کنترل از رفتارِ کسِ دیگر جلوگیری کنید؛ می‌توانید شرایطی را بسازید که وفاداری محتمل‌تر شود: ارتباطِ صادقانه، صمیمیت، مرزهایِ مشترک، رضایتِ دوطرفه و گفت‌وگو دربارهٔ وسوسه‌ها. کنترل و بازرسی معمولاً برعکس عمل می‌کنند. توافقِ مشترکِ دوطرفه و کارِ رابطه‌ای مؤثرتر است. مسئولیتِ وفاداری با خودِ فرد است.

چگونه می‌توانم از خیانتِ همسرم (زن) جلوگیری کنم؟

همان اصل برقرار است: وفاداری را نمی‌توان با کنترل تحمیل کرد. می‌توان رابطه‌ای ساخت که در آن شنیده شدن، احترام و صمیمیت هست، و مرزها و وسوسه‌ها با صداقت گفته می‌شود. به نیازهایِ او گوش بدهید، دربارهٔ موقعیت‌هایِ پرخطر با هم توافق کنید و در صورتِ مشکل، مشاورهٔ زوجی بگیرید. اگر اعتماد بسیار پایین است، مشاور کمک می‌کند.

دوره‌ای مرتبط در گُدار

دورهٔ افزایشِ وفاداری

برایِ زوج‌هایی که رابطه‌شان سالم است و می‌خواهند از آن محافظت کنند. اگر خیانتی رخ داده، این دوره نقطه‌ی شروعِ درستی نیست — دوره‌هایِ پس‌ازخیانت جایِ درست‌ترند.

شروعِ این دوره ←

ادامهٔ این موضوع در گُدار

تازه‌ترین مقاله‌ها

هم‌رسانی:تلگرامواتساپ

← همهٔ مقاله‌ها

اگر گُدار را دنبال می‌کنید، آن را به منابعِ ترجیحیِ گوگل اضافه کنید تا مطالبش را در جست‌وجو بیشتر ببینید.

گُدار را به منابعِ ترجیحیِ گوگل اضافه کنید
ورود به اپِ گُدار ←