گُدار

آکادمی روان‌شناختی دکتر عقیلی

کارگاهِ تخصصیِ ACT برایِ درمانگران

فرقِ ACT با CBT، شش‌ضلعیِ انعطاف‌ناپذیریِ روان‌شناختی، و چطور گسست، پذیرش، و عملِ متعهدانه را به مراجع آموزش دهید.

هم‌رسانی:تلگرامواتساپ

درمانِ پذیرش و تعهد (ACT) چیست و چه فرقی با CBT سنتی دارد؟

ACT بر تغییرِ محتوایِ فکر تمرکز نمی‌کند، بلکه بر تغییرِ رابطه‌ی فرد با فکر و افزایشِ انعطاف‌پذیریِ روان‌شناختی — از طریقِ شش فرایندِ اصلی مثلِ پذیرش، گسستِ شناختی، و عملِ متعهدانه (جلسه‌ی ۱). این تفاوتِ بنیادین با تمرکزِ CBT بر اصلاحِ باورهایِ ناکارآمد است.

شش‌ضلعیِ انعطاف‌ناپذیریِ روان‌شناختی چیست؟

مدلی برایِ مفهوم‌پردازیِ آسیب‌شناسی از منظرِ ACT: اجتنابِ تجربه‌ای، آمیختگیِ شناختی، گسست از زمانِ حال، دلبستگیِ افراطی به خودِ مفهومی، ابهام در ارزش‌ها، و انفعال (جلسه‌ی ۲). هر ضلع، هدفِ درمانیِ متناظرِ خودش را دارد.

چطور گسستِ شناختی را به مراجع آموزش دهم؟

گسستِ شناختی یعنی کمک به مراجع تا فکر را به‌عنوانِ یک رویدادِ ذهنی ببیند، نه واقعیتِ مطلق — مثلاً با تکنیکِ «دارم فکر می‌کنم که...» پیش از هر فکرِ خودکار (جلسه‌ی ۴). هدف کاهشِ چسبندگیِ فکر است، نه حذفِ آن.

پذیرش در ACT به چه معناست — یعنی تسلیم‌شدن؟

نه، پذیرش یعنی گشودگیِ فعال به تجربه‌ی هیجانیِ ناخوشایند بدونِ تلاش برایِ کنترل یا حذفِ آن (جلسه‌ی ۳) — نقطه‌ی مقابلِ اجتنابِ تجربه‌ای، نه نوعی تسلیم یا بی‌تفاوتی.

تماس با زمانِ حال در ACT چطور تمرین می‌شود؟

از طریقِ تمرین‌هایِ ذهن‌آگاهیِ کوتاه که توجهِ مراجع را از ذهنِ سرگردان — نشخوارِ گذشته یا نگرانیِ آینده — به تجربه‌ی مستقیمِ لحظه‌ی حال برمی‌گردانند (جلسه‌ی ۵)، نه به‌عنوانِ آرامش‌بخشی، بلکه به‌عنوانِ مهارتِ حضور.

خود به‌مثابهِ زمینه یعنی چه؟

یعنی کمک به مراجع تا خودش را نه به‌عنوانِ محتوایِ افکار و برچسب‌ها («من شکست‌خورده‌ام»)، بلکه به‌عنوانِ زمینه‌ی پایداری ببیند که این افکار در آن عبور می‌کنند (جلسه‌ی ۶) — این تمایز، فضایِ روان‌شناختی برایِ تغییر می‌سازد.

چطور ارزش‌ها را از اهداف در ACT متمایز کنم؟

هدف نقطه‌ی پایان دارد («ازدواج‌کردن»)؛ ارزش جهتی مداوم است («صمیمیت‌داشتن») که هرگز به‌طورِ کامل «تمام» نمی‌شود — جلسه‌ی ۷ ارزش‌ها را به‌عنوانِ قطب‌نما، نه مقصد، معرفی می‌کند.

عملِ متعهدانه در عمل چطور با مراجع کار می‌شود؟

یعنی تبدیلِ ارزش‌هایِ شناسایی‌شده به قدم‌هایِ رفتاریِ مشخص و قابلِ‌اندازه‌گیری، حتی در حضورِ ناراحتیِ هیجانی (جلسه‌ی ۸) — تفاوتِ کلیدی با صرفِ بینش یا آگاهی، که به‌تنهایی تغییرِ رفتار نمی‌سازد.

چطور یک پرونده را از منظرِ ACT مفهوم‌پردازی کنم؟

جلسه‌ی ۹ چارچوبِ مشخصی برایِ سنجشِ هر یک از شش فرایند در مراجعِ خاص، و اولویت‌بندیِ مداخله بر اساسِ ضعیف‌ترین حیطه‌ها می‌دهد — به‌علاوه‌ی نکاتی دربارهٔ ساختنِ رابطه‌ی درمانیِ سازگار با رویکردِ ACT.

آیا ACT برایِ اضطرابِ فراگیر (GAD) هم کاربرد دارد؟

بله — جلسه‌ی ۱۰ به‌طورِ اختصاصی نشان می‌دهد چطور نگرانیِ مزمن را به‌عنوانِ نوعی اجتنابِ تجربه‌ای (فرار از احساسِ نامعلومی) بازمفهوم‌پردازی کرد و مداخلاتِ ACT را متناسب با GAD تنظیم کرد.

این پاسخ‌ها راهنماییِ سریع‌اند، نه جایگزینِ جلساتِ کامل. برایِ کارِ ساختاریافته به کتابخانهٔ جلسات سر بزنید.

موضوع‌هایِ دیگر

← همهٔ پرسش‌هایِ متداول

اگر گُدار را دنبال می‌کنید، آن را به منابعِ ترجیحیِ گوگل اضافه کنید تا مطالبش را در جست‌وجو بیشتر ببینید.

گُدار را به منابعِ ترجیحیِ گوگل اضافه کنید
ورود به اپِ گُدار ←