گُدار

آکادمی روان‌شناختی دکتر عقیلی

پشیمانی و عذابِ وجدان بعد از خیانت: گناهِ سازنده در برابرِ شرمِ فلج‌کننده و چطور پشیمانی را به جبران تبدیل کنیم

«عذابِ وجدان دارم و نمی‌دانم چه کنم.» اگر خیانت کرده‌اید و پشیمانید، این مقاله برایِ شماست. پشیمانی نشانهٔ سلامتِ وجدان است، ولی همه‌یِ پشیمانی‌ها یکسان نیستند: بعضی به جبران می‌رسند و بعضی به فرار، پنهان‌کاری و خودتخریبی. پژوهش‌ها دربارهٔ «هیجان‌هایِ اخلاقی» می‌گویند فرقِ گناه و شرم چیست، چه چیزی پشیمانی را به رفتار تبدیل می‌کند و چه چیزی آن را فلج می‌کند. مقاله می‌گوید چگونه عذابِ وجدان را بدونِ توجیه و بدونِ خودتخریبی به مسیرِ ترمیم بدهید.

نوشتهٔ دکتر مجتبی عقیلی · عضو هیات علمی دانشگاه پیام‌نور · دانشیار روانشناسی سلامت · انتشار: ۱۸ مهر ۱۴۰۵

هم‌رسانی:تلگرامواتساپ

پشیمانی چیست و برایِ چه می‌آید؟

پشیمانی یعنی احساسِ بد دربارهٔ کاری که کرده‌اید و آرزوی اینکه نکرده بودید. عذابِ وجدان، همان صدایِ درونیِ ارزش‌هایِ شماست که می‌گوید چیزی را نقض کرده‌اید. از نظرِ روان‌شناسی، این احساس‌ها می‌توانند انگیزهٔ جبران باشند. ولی می‌توانند شما را به فلج یا پنهان‌کاری هم ببرند، بسته به اینکه به چه شکلی تجربه شوند.

گناه یا شرم؟ فرقی که همه‌چیز را تغییر می‌دهد

تانگنی، استوئیگ و مشک (۲۰۰۷) در مرورِ «هیجان‌هایِ اخلاقی» شرم و گناه را دو هیجانِ جدا توصیف کردند و مزایا و معایبِ هرکدام را بررسی کردند. تانگنی و همکاران (۱۹۹۶) در ۱۸۲ دانشجو دیدند شرم، گناه و خجالت در احساس، برانگیختگی، رفتار و رویدادهایِ برانگیزاننده با هم فرق دارند. فرقِ رایج: گناه «کاری که کردم» را هدف می‌گیرد («کار بدی کردم»)؛ شرم «من» را («من آدمِ بدی‌ام»). در پژوهش‌هایِ مرتبط، گناه بیشتر با رفتارِ ترمیمی و شرم بیشتر با اجتناب و پنهان‌شدن همراه است؛ جزئیاتِ این رابطه در منابعِ بیشتری بررسی شده و این‌جا فقط جهتِ کلی را می‌گوییم.

این مطالعات خودگزارشی‌اند و شواهد برایِ خیانت مستقیماً آزمایش نشده است؛ ولی چارچوب برایِ درمان مفید است.

پشیمانیِ سازنده در برابرِ پشیمانیِ فلج‌کننده

پشیمانیِ سازنده: «کارم به همسرم آسیب زد. می‌خواهم مسئولیتش را بپذیرم، جبران کنم و از تکرار جلوگیری کنم.» پشیمانیِ فلج‌کننده: «من آدمِ پستی هستم؛ نباید زنده بمانم؛ هر کاری هم بکنم فایده ندارد.» اولی به عمل می‌رسد؛ دومی به خودتخریبی، افسردگی، یا پنهان‌کاری از ترسِ بیشتر شدنِ شرم. در بستهٔ «درمانِ فردِ خیانت‌کرده» این تفکیک را جلسهٔ دوم تمرین می‌کند.

پشیمانی چه کمکی می‌کند: عذرخواهی و جبران

فهر، گلفند و ناگ (۲۰۱۰) در فراتحلیلِ ۱۷۵ مطالعه با ۲۶۰۰۶ شرکت‌کننده دیدند قصدِ آسیب‌زننده، همدلیِ لحظه‌ای، عذرخواهی و خشمِ لحظه‌ای تأثیرِ ویژه بر بخشش دارند. این‌ها مطالعات همبستگی و غالباً بر رویدادهایِ فرضی یا یادآوری‌شده‌اند، نه ویژهٔ خیانت. کیم و همکاران (۲۰۰۴) هم نشان دادند عذرخواهی برایِ نقضِ توانایی بهتر از انکار اعتماد را ترمیم می‌کند ولی برایِ نقضِ صداقت، انکار در صورتِ بی‌گناهی بهتر بود؛ این مطالعه در بافتِ سازمانی و دربارهٔ اتهام بود، نه خیانتِ واقعی. شوایتزر و همکاران (۲۰۰۶) نیز در یک بازیِ اعتماد دیدند اعتمادِ آسیب‌دیده با رفتارِ ثابتِ قابلِ‌اعتماد برمی‌گردد، ولی همراهِ فریب، حتی با قول و عذرخواهی، کاملاً برنگشت.

پیامِ مشترک: عذرخواهی و پشیمانی بدونِ رفتارِ ثابت و بدونِ دروغِ تازه کافی نیست.

اگر عذابِ وجدان شما را به فرار می‌کشاند

گاهی فرد از شدتِ شرم و گناه، همسرش را اجتناب می‌کند («نمی‌توانم به چشمش نگاه کنم») یا بحث را عوض می‌کند. این برایِ همسرِ آسیب‌دیده «سردی» و «بی‌تفاوتی» معنا می‌دهد، در حالی که برایِ شما شرم است. بگویید: «از شرم نمی‌توانم صحبت کنم، ولی نمی‌خواهم فرار کنم؛ می‌شود فردا برگردیم؟» و بعد برگردید.

اگر پشیمانی برایِ آرامشِ خودتان است

یکی از دام‌هایِ رایج: اعتراف و عذرخواهی برایِ سبک‌شدنِ خودتان («باید بگویم تا راحت شوم»)، نه برایِ همسر. این الزاماً ممنوع نیست، ولی باید پرسید: «این گفتن برایِ چه کسی است؟ همسرم چه نیازی دارد؟» افشا و عذرخواهی باید به نیاز و ایمنیِ همسرِ آسیب‌دیده اولویت بدهد. با مشاور دربارهٔ زمان و روشِ آن صحبت کنید (مقالهٔ «بگویم یا نگویم؟»).

چه چیزی کمک می‌کند

۱. نوشتنِ پشیمانی: هر روز ۱۰ دقیقه، بدونِ ارسال. ۲. تفکیکِ رفتار و هویت: «کارم بد بود؛ می‌توانم تغییر کنم.» ۳. جبرانِ مشخص: چه کاری می‌کنید؟ (قطعِ تماس، شفافیت، درمان.) ۴. حمایتِ خودتان: درمانگرِ شخصی، نه همسرِ آسیب‌دیده. ۵. مراقبتِ بدن: خواب، ورزش. ۶. صبر: پشیمانی در یک شب حل نمی‌شود.

مقالهٔ «عذاب وجدان» و «شرم چیست؟» برایِ تمرین‌هایِ بیشتر مفید است؛ و مقالهٔ «چگونه اعتماد همسرم را برگردانم» رفتارِ جبران را مفصل می‌گوید.

اگر عذابِ وجدان خودکشی‌گونه شد

اگر افکارِ آسیب به خود دارید یا خود را «سزاوارِ نبودن» می‌دانید، همین الان با یک فردِ مطمئن، روان‌شناس یا پزشک صحبت کنید؛ در خطرِ فوری با اورژانس (۱۱۵) تماس بگیرید. پشیمانی و شرم، حتی اگر شدید باشند، قابلِ‌درمان‌اند و شما با وجودِ خطا ارزشِ زندگی کردن دارید. همسرِ شما هم به شما زنده و سالم نیاز دارد تا ترمیم ممکن شود.

منابع

  1. Tangney, J. P., Stuewig, J., & Mashek, D. J. (2007). Moral emotions and moral behavior. Annual Review of Psychology, 58, 345–372.
  2. Tangney, J. P., Miller, R. S., Flicker, L., & Barlow, D. H. (1996). Are shame, guilt, and embarrassment distinct emotions? Journal of Personality and Social Psychology, 70(6), 1256–1269.
  3. Fehr, R., Gelfand, M. J., & Nag, M. (2010). The road to forgiveness: A meta-analytic synthesis of its situational and dispositional correlates. Psychological Bulletin, 136(5), 894–914.
  4. Kim, P. H., Ferrin, D. L., Cooper, C. D., & Dirks, K. T. (2004). Removing the shadow of suspicion: The effects of apology versus denial for repairing competence- versus integrity-based trust violations. Journal of Applied Psychology, 89(1), 104–118.
  5. Schweitzer, M. E., Hershey, J. C., & Bradlow, E. T. (2006). Promises and lies: Restoring violated trust. Organizational Behavior and Human Decision Processes, 101(1), 1–19.

پرسش‌هایِ کوتاه

عذابِ وجدانِ من بعد از خیانت نشانهٔ چیست؟

نشانهٔ این است که وجدانتان با ارزش‌هایتان کار می‌کند. از نظرِ روان‌شناسی، گناه (کارم بد بود) می‌تواند انگیزهٔ جبران باشد، ولی شرمِ فلج‌کننده (من بد هستم) اغلب به فرار می‌انجامد. هدف این است که گناهِ سازنده را نگه دارید و شرمِ فلج‌کننده را کم کنید، با درمان و رفتارِ مشخص.

آیا اعتراف می‌تواند عذابِ وجدانم را کم کند؟

ممکن است شما را سبک کند، ولی هدفِ اعتراف نباید فقط آرامشِ شما باشد. بپرسید «این گفتن برایِ چه کسی است و همسرم چه نیازی دارد؟». افشا بهتر است با آگاهی از نیاز و ایمنیِ همسر و با کمکِ مشاور انجام شود. پنهان‌کاریِ ادامه‌دار هم آسیب می‌زند؛ تصمیم دشوار است و باید سنجیده شود.

چطور پشیمانی را به رفتارِ مفید تبدیل کنم؟

با قطعِ تماس، پاسخ‌گویی، شفافیتِ داوطلبانه، فهمِ علت و پروتکلِ پیش‌گیری. پشیمانی بدونِ رفتار کافی نیست. مراقبِ دو دام باشید: توجیه (علتِ خیانت را جایگزینِ مسئولیت نکنید) و خودتخریبی (که شما را فلج می‌کند). مشاورِ فردی می‌تواند به شما کمک کند این تفکیک را حفظ کنید.

چگونه از خیانت پشیمان شویم و پشیمانی را به عمل تبدیل کنیم؟

پشیمانیِ مفید با پذیرشِ مسئولیتِ بدونِ بهانه شروع می‌شود: رابطهٔ بیرونی را قطع کنید، حقیقت را با ایمنی و ساختار بگویید (در صورتِ تصمیمِ افشا)، پرسش‌هایِ همسر را صادقانه جواب دهید و به‌جایِ خودتنبیهیِ بی‌پایان، رفتارِ قابلِ‌اعتماد را در طولِ زمان نشان دهید. شرمِ شدید ممکن است شما را به پنهان‌کاری ببرد؛ مشاورِ فردی کمک می‌کند پشیمانی به ترمیم برسد، نه فقط رنج.

دوره‌ای مرتبط در گُدار

درمانِ فردِ خیانت‌کرده

برایِ کسی که خیانت کرده و می‌خواهد مسئولیتش را کامل بپذیرد. اگر هنوز دنبالِ توجیه یا تقسیمِ تقصیر هستید، این دوره کمکی نمی‌کند.

شروعِ این دوره ←

ادامهٔ این موضوع در گُدار

تازه‌ترین مقاله‌ها

هم‌رسانی:تلگرامواتساپ

← همهٔ مقاله‌ها

اگر گُدار را دنبال می‌کنید، آن را به منابعِ ترجیحیِ گوگل اضافه کنید تا مطالبش را در جست‌وجو بیشتر ببینید.

گُدار را به منابعِ ترجیحیِ گوگل اضافه کنید
ورود به اپِ گُدار ←