سوگِ زیست‌محیطی
جلسهٔ ۲ از ۱۰ · دورهٔ اضطرابِ محیط‌زیستی و آینده‌ی نامعلوم
اگر دلتان برایِ رودخانه‌ای که خشک شده، فصلی که دیگر مثلِ قبل نیست، یا آینده‌ای که تصورش می‌کردید و حالا محتمل نیست می‌گیرد — این سوگ است، نه فقط اضطراب. این جلسه به شما اجازه می‌دهد این فقدان را واقعی بدانید و برایش جا باز کنید.
رویکردِ درمانی: سوگِ زیست‌محیطی (Ecological Grief) — پردازشِ فقدانِ واقعی به‌جایِ فقط مدیریتِ اضطراب، بر پایه‌یِ پژوهشِ کانسولو و الیس
این جلسه برایِ چه کسی است
برایِ کسی که دریاچه یا رودخانه‌ای که با آن بزرگ شده حالا خشک است، یا فصل‌هایی که می‌شناخت دیگر همان نیستند — و این تغییرِ ملموس را به‌عنوانِ یک فقدانِ واقعی و شخصی حس می‌کند، نه فقط نگرانیِ انتزاعیِ دور.
در این جلسه چه می‌گذرد
🎯 اهدافِ این جلسه: ۱) شناختِ سوگِ زیست‌محیطی به‌عنوانِ یک پدیده‌ی مستندِ روان‌شناختی طبقِ پژوهشِ اَشلی کانسولو و نویل الیس. ۲) آشنایی با مدلِ «پیوندِ ادامه‌دار» به‌جایِ ایده‌ی «عبورکردن» از سوگ. ۳) تمرینِ عملیِ پردازشِ یک فقدانِ زیست‌محیطیِ مشخص. اَشلی کانسولو و نویل الیس در مقاله‌ای تأثیرگذار در سالِ ۲۰۱۸، اصطلاحِ «سوگِ زیست‌محیطی» (Ecological Grief) را برایِ توصیفِ سوگی که در واکنش به فقدان‌هایِ اکولوژیک — فقدانِ یک گونه، یک اکوسیستم، یک شیوه‌ی زندگیِ وابسته به طبیعت، یا حتی یک آینده‌ی پیش‌بینی‌شده — تجربه می‌شود، رسمیت بخشیدند. آن‌ها سه نوع از این فقدان را متمایز کردند: فقدانِ فیزیکیِ محیط…
چرا این جلسه اینجایِ مسیر است
دومین جلسه است و سوگِ زیست‌محیطی را به‌عنوانِ سوگِ واقعی و درخورِ توجه به رسمیت می‌شناسد — نه چیزی که باید فقط «مدیریت» شود، بلکه چیزی که باید پردازش و حمل شود، درست مثلِ هر سوگِ دیگر.
تمرین‌هایِ این جلسه — و اینکه چه چیزی به شما می‌دهند
نامه‌ای به یک فقدانِ زیست‌محیطی
زمان: ۲۵ دقیقه
این تمرین فقدان را از حالتِ مبهم به حالتِ مشخص و قابلِ‌پردازش تبدیل می‌کند.
یک آیینِ کوچکِ شخصی برایِ یادبود
زمان: ۱۵ تا ۳۰ دقیقه
آیین‌هایِ یادبود، حتی کوچک، به مغز کمک می‌کنند فقدان را «پردازش‌شده» ثبت کند، به‌جایِ اینکه به‌صورتِ یک نگرانیِ حل‌نشده باقی بماند.
مراحلِ اجرایِ هر تمرین، قدم‌به‌قدم، درونِ اپ است. هر جلسه در سه سطحِ عمق ارائه می‌شود: ساده، عالی، و پیشرفته.
ادامه‌یِ این جلسه در اپ ←