تکلیفِ خانه: طراحی، پیگیری، و وقتی انجام نمی‌شود

این جلسه برایِ چه کسی است

برایِ درمانگری که تکلیف می‌دهد اما هرگز جلسه‌ی بعد از آن نمی‌پرسد، یا تکلیفی مبهم مثلِ «سعی کن آرامش داشته باشی» طراحی می‌کند و بعد از عدمِ انجامِ آن، مراجع را بی‌انگیزه می‌بیند؛ برایِ کسی که می‌خواهد تکلیف را از یک وظیفه‌ی جانبیِ فراموش‌شدنی به ابزارِ اصلیِ گسترشِ درمان به زندگیِ واقعی تبدیل کند.

در این جلسه چه می‌گذرد

۱. تسلط بر سه اصلِ طراحیِ تکلیفِ قابلِ‌انجام (کوچک، مشخص، مرتبط با هدف) ۲. ساختِ یک روالِ ثابت برایِ پیگیریِ تکلیف در ابتدایِ هر جلسه ۳. پاسخِ کنجکاوانه — نه سرزنش‌گر — به عدمِ انجامِ پیاپیِ تکلیف ۴. طراحیِ تکلیف برایِ مراجعِ کم‌سواد، کم‌وقت، یا با منابعِ محدود ۵. اجتناب از خطایِ رایجِ تکلیف‌دادنِ عجولانه در پایانِ جلسه

چرا این جلسه اینجایِ مسیر است

یازدهمین جلسه‌ی این دوره‌ی بیست‌جلسه‌ای است و یکی از پرکاربردترین اما کم‌آموزش‌دیده‌ترین مهارت‌هایِ کارِ روزمره را می‌سازد — طراحی و پیگیریِ تکلیفِ خانه. قالبِ سه‌پرسشی که اینجا ساخته می‌شود، در بسیاری از جلساتِ عملیِ باقیِ دوره به‌عنوانِ ابزارِ پیش‌فرض دوباره به‌کار می‌رود.

تمرین‌هایِ این جلسه — و اینکه چه چیزی به شما می‌دهند

• قالبِ سه‌پرسشیِ تکلیف

  زمان: ۳ تا ۵ دقیقه، پیش از پایانِ هر جلسه

  این سه پرسش، تکلیف را از نیتِ کلی به قرارِ مشخص تبدیل می‌کند؛ وقتی مراجع خودش در پاسخ‌دادن به این سه پرسش مشارکت می‌کند، حسِ مالکیت بر تکلیف هم بیشتر می‌شود.

• پرسشِ سه‌گانه‌یِ آغازِ جلسه

  زمان: ۵ تا ۱۰ دقیقه، همیشه در همان ابتدایِ جلسه

  این توالی، پیگیری را از یک بازجوییِ ساده‌ی «انجام دادی یا نه» به یک فرصتِ یادگیریِ بالینی تبدیل می‌کند — چه تکلیف کامل انجام شده باشد، چه نیمه، چه اصلاً نشده باشد.

بیشتر بخوانید

• سوپرویژنِ بالینی با درمانِ شخصی چه فرقی دارد