ضدانتقال: شناخت و استفاده‌یِ بالینیِ آن
جلسهٔ ۱ از ۶ · سوپرویژنِ خودِ درمانگر
ضدانتقال دیگر یک خطایِ درمانی نیست که باید حذف شود — منبعِ دادهِ بالینی است. این جلسه نشان می‌دهد چطور سوپروایزر به کارآموز کمک می‌کند واکنش‌هایِ هیجانیِ خودش نسبت به مراجع را بشناسد و از آن‌ها به‌جایِ سرکوب‌کردنشان استفاده کند.
رویکردِ درمانی: شناخت و استفاده‌یِ بالینیِ ضدانتقال در سوپرویژنِ فردی
این جلسه برایِ چه کسی است
برایِ کارآموزی که بعدِ یک جلسه، واکنشِ هیجانیِ غیرِمنتظره‌ای — خشم، دلسوزیِ شدید، بی‌حوصلگیِ ناگهانی — نسبت به مراجعش داشته و نمی‌داند این واکنش را باید سرکوب کند یا از آن چیزی یاد بگیرد.
در این جلسه چه می‌گذرد
۱. تمایزِ ضدانتقالِ کلاسیک از ضدانتقالِ مکمل (دیدگاهِ مدرن) ۲. توانایی شناساییِ واکنشِ هیجانیِ خود در لحظه‌ی جلسه ۳. ابزارِ عملی برایِ ثبتِ و بررسیِ این واکنش‌ها در سوپرویژن ۴. کاربردِ ضدانتقال به‌عنوانِ داده‌ی بالینی، نه فقط مانع
چرا این جلسه اینجایِ مسیر است
جلسه‌ی افتتاحیه‌ی دوره است و موضوعِ کلِ دوره را از پرونده‌ی مراجع به خودِ درمانگر می‌چرخاند. ضدانتقالی که اینجا شناخته می‌شود، اولین لایه از شش لایه‌ی خودشناسیِ حرفه‌ای‌ای است که این دوره می‌سازد.
تمرین‌هایِ این جلسه — و اینکه چه چیزی به شما می‌دهند
ثبتِ نشانه‌هایِ ضدانتقال
زمان: بلافاصله پس از جلسه‌ای که واکنشِ هیجانیِ قابلِ‌توجه داشت
این ثبتِ منظم، الگوهایِ تکرارشونده‌یِ ضدانتقال را — که در ذهنِ بدونِ ثبت، نامرئی می‌مانند — قابلِ‌ردیابی می‌کند.
مراحلِ اجرایِ هر تمرین، قدم‌به‌قدم، درونِ اپ است. هر جلسه در سه سطحِ عمق ارائه می‌شود: ساده، عالی، و پیشرفته.
ادامه‌یِ این جلسه در اپ ←