خطاهایِ رایجِ سوپروایزیِ CBT در مسیرِ رشدِ IDM
جلسهٔ ۷ از ۸ · سوپرویژنِ رفتاردرمانیِ شناختی
کارآموزانِ CBT معمولاً از دو الگویِ افراطی رنج می‌برند: اجرایِ رباتیکِ پروتکل بدونِ فهمِ فرمول‌بندی، یا رهاکردنِ ساختار به‌بهانه‌یِ انعطاف. این جلسه این دو خطا را با مدلِ رشدِ استولتنبرگ-مک‌نیل (IDM) پیوند می‌زند و بازخوردِ متناسب با هر مرحله را می‌سازد.
رویکردِ درمانی: تشخیصِ دو خطایِ افراطیِ سوپروایزیِ CBT (پروتکل‌زدگی و بی‌ساختاری) در چارچوبِ مدلِ رشدِ IDM
این جلسه برایِ چه کسی است
برایِ سوپروایزری که سوپروایزیِ او یا خیلی سفت به پروتکل می‌چسبد یا خیلی زود ساختار را رها می‌کند — و نمی‌داند بازخوردش باید کدام طرفِ این طیف را هدف بگیرد.
در این جلسه چه می‌گذرد
۱. تشخیصِ دو خطایِ افراطی: پروتکل‌زدگی و بی‌ساختاری ۲. کاربردِ مدلِ IDM برایِ درکِ چرا هرکدام در مرحله‌یِ متفاوتی رخ می‌دهد ۳. تنظیمِ سبکِ بازخورد بر اساسِ سطحِ رشدِ سوپروایزی ۴. طراحیِ نقشه‌یِ رشدِ حوزه‌ایِ CBT (ساختار، فرمول‌بندی، سوالِ سقراطی)
چرا این جلسه اینجایِ مسیر است
هفتمین جلسه، مدلِ رشدِ IDMِ استولتنبرگ-مک‌نیل را با چهار حوزه‌یِ فنیِ CBT (ساختار، فرمول‌بندی، سوالِ سقراطی، تکلیف) ترکیب می‌کند تا بازخورد را حوزه‌محور و متناسب با سطحِ رشدِ واقعی تنظیم کند.
تمرین‌هایِ این جلسه — و اینکه چه چیزی به شما می‌دهند
پرسشِ تشخیصِ محلِ طیف
زمان: در هر جلسه‌ی سوپرویژن
این پرسشِ ساده، جایگاهِ دقیقِ سوپروایزی را روی طیف در همان لحظه آشکار می‌کند.
مراحلِ اجرایِ هر تمرین، قدم‌به‌قدم، درونِ اپ است. هر جلسه در سه سطحِ عمق ارائه می‌شود: ساده، عالی، و پیشرفته.
ادامه‌یِ این جلسه در اپ ←