نیازهایِ ناگفته: چه چیزی کم دارم و چطور زود بگویم

این جلسه برایِ چه کسی است

کسی که حس می‌کند چیزی در رابطه کم است یا نیازی را ماه‌ها نگفته و نمی‌خواهد آن نیاز جایِ دیگری پاسخ بگیرد. همسرش لازم نیست در دوره شرکت کند. تمرین‌هایِ این جلسه را می‌شود کاملاً تنها و بدونِ همراهیِ همسر انجام داد؛ هیچ‌کدام کسی را بازرسی یا قضاوت نمی‌کند.

در این جلسه چه می‌گذرد

۱. تشخیصِ نیازهایی که زیرِ گلایه و دلخوری پنهان‌اند ۲. یادگیریِ بیان‌کردنِ نیاز به‌صورتِ درخواست، نه حمله ۳. ساختنِ عادتِ «زود گفتن» با قدم‌های کوچک

چرا این جلسه اینجایِ مسیر است

جلسه‌یِ دوم است و از نقشه‌یِ خطرِ جلسه‌یِ اول به عمل می‌رسد: نیازی را که آنجا دیده‌اید اینجا نام می‌گذارید و می‌گویید. زمینه‌ساز جلسه‌هایِ مرز و جذابیت است. نتیجهٔ این جلسه در جلسه‌هایِ بعدی و در بازسنجیِ سه‌ماههٔ پایانِ دوره دوباره به کار می‌آید.

تمرین‌هایِ این جلسه — و اینکه چه چیزی به شما می‌دهند

• ترجمه‌ی گلایه به نیاز

  زمان: ۲۰ دقیقه، تنها

  با ترجمه‌ی گلایه، تمرکز از «او چه کرد» به «من چه لازم دارم» می‌رود. این جابه‌جایی احتمالِ مقصرسازی را کم می‌کند.

• جمله‌ی سه‌قسمتی

  زمان: ۲۵ دقیقه، تنها

  جمله‌ی درخواست به جای حمله، دعوت می‌کند. تمرینِ تنهایی هم عضله‌ی گفتن را آماده می‌کند.

• سه پیشنهادِ کوچک در هفته

  زمان: ۵ دقیقه در روز، یک هفته

  این تمرین به شما اختیار می‌دهد. به‌جای انتظار برای اینکه او نیاز را حدس بزند، خودتان پیشگام می‌شوید و می‌بینید دلتنگی چقدر قابلِ پاسخ است.

بیشتر بخوانید

• واکسیناسیونِ خیانت: ایدهٔ «مایه‌کوبیِ رابطه» چیست و چه می‌تواند و نمی‌تواند بکند؟