چرا ادامه‌اش می‌دهیم: باورهایِ مثبت دربابِ نگرانیدن
جلسهٔ ۳ از ۱۰ · دورهٔ اضطرابِ فراگیر و نگرانیِ مزمن
بخشی از شما نگرانی را مفید می‌داند — و تا وقتی این باور آزموده نشود، هیچ تکنیکی واقعاً جا نمی‌افتد.
رویکردِ درمانی: باورهایِ فراشناختیِ مثبت دربابِ نگرانی (ولز)
این جلسه برایِ چه کسی است
برایِ کسی که ناخودآگاه فکر می‌کند اگر نگران نباشد، بی‌مسئولیت یا غافل به‌نظر می‌رسد، و برایِ همین حتی وقتی می‌خواهد آرام بگیرد، بخشی از او مقاومت می‌کند. برایِ کسی که هرگز از خودش نپرسیده نگران‌بودنش واقعاً چه فایده‌ای برایش داشته، فقط فرض کرده لازم است.
در این جلسه چه می‌گذرد
می‌خواهیم باورهایِ مثبتی که نگرانیِ فراگیر را زنده نگه می‌دارند شناسایی کنیم، و با شواهدِ واقعیِ زندگیِ خودتان بسنجیمشان — نه با استدلال، بلکه با مقایسه‌یِ عینیِ سود و هزینه.
چرا این جلسه اینجایِ مسیر است
سومین جلسه است و باورهایِ فراشناختیِ نوعِ اول (مثبت) طبقِ مدلِ آدریان ولز را هدف می‌گیرد — با آزمایشِ رفتاری، نه استدلال، نشان می‌دهد فایده‌یِ ادعاشده‌یِ نگرانی معمولاً از برنامه‌ریزیِ واقعی می‌آید نه از خودِ نگرانیدن. این جلسه، اولین لایه‌ای است که چرخه را کند می‌کند.
تمرین‌هایِ این جلسه — و اینکه چه چیزی به شما می‌دهند
ترازویِ چهار باور
زمان: ۲۰ دقیقه
این تمرین خطایِ اسنادِ نامتقارن (که در بالا اشاره شد) را آشکار می‌کند و باور را از یک «حقیقتِ بدیهی» به یک فرضیه‌یِ قابلِ‌آزمایش تبدیل می‌کند.
آزمایشِ یک‌روزه
زمان: یک روز
بیشترِ افراد کشف می‌کنند نتیجه با یا بدونِ نگرانیِ اضافه، یکسان بوده — چون کارِ واقعی را برنامه‌ریزی انجام داده بود، نه نگرانیِ تکراری.
مراحلِ اجرایِ هر تمرین، قدم‌به‌قدم، درونِ اپ است. هر جلسه در سه سطحِ عمق ارائه می‌شود: ساده، عالی، و پیشرفته.
ادامه‌یِ این جلسه در اپ ←