کمال‌گرایی و نیازِ افراطی به «درست‌بودن»
جلسهٔ ۴ از ۱۰ · دورهٔ کنترل‌گری و نیازِ افراطی به پیش‌بینی‌پذیری
بسیاری از کنترل‌گرها، در واقع کمال‌گرا هستند — و کنترل، تلاشی است برایِ اطمینان از اینکه هیچ‌چیز از استانداردِ بالا کوتاه نمی‌آید. این جلسه، ریشه‌ی سومِ کنترل‌گری را می‌بیند: کمال‌گراییِ چندبعدی، و به‌ویژه بعدِ نگرانِ اشتباه که مستقیم‌ترین پیوند را با کنترل دارد.
رویکردِ درمانی: مدلِ کمال‌گراییِ چندبعدیِ فراست و هویت
این جلسه برایِ چه کسی است
برایِ کسی که تفویض‌کردنِ کار به دیگران برایش تقریباً غیرِممکن است، چون معتقد است «فقط خودم بلدم درست انجامش بدهم»، و برایِ کسی که اشتباهِ دیگران (همکار، فرزند، همسر) را انگار اشتباهِ خودش حس می‌کند.
در این جلسه چه می‌گذرد
این جلسه، سومین و آخرین ریشه‌ی اصلیِ کنترل‌گری را در این دوره بررسی می‌کند: کمال‌گرایی. بسیاری از کنترل‌گرها، وقتی به الگویِ خود دقیق‌تر نگاه می‌کنند، متوجه می‌شوند نیازِ کنترل، در واقع نیازِ عمیق‌تری برایِ «درست‌انجام‌شدنِ» همه‌چیز است — نه صرفاً ترسِ ندانستن یا ترسِ رهاشدن.
چرا این جلسه اینجایِ مسیر است
چهارمین جلسه‌ی این دوره است و سومین و آخرین ریشه‌ی اصلی را می‌سازد: کمال‌گراییِ دیگرمدار. آزمایشِ «کافی‌ست، نه کامل» که اینجا شروع می‌شود، پایه‌ی مواجهه‌یِ ساختاریافته‌ی جلسه‌ی هفتم را می‌سازد.
تمرین‌هایِ این جلسه — و اینکه چه چیزی به شما می‌دهند
آزمایشِ «کافی‌ست، نه کامل»
زمان: این هفته، یک‌بار
این آزمایش نشان می‌دهد اغلب، «کافی‌بودنِ» یک کار — نه کاملِ استانداردِ شما — برایِ زندگی کفایت می‌کند، و فاجعه‌ای که ذهن پیش‌بینی می‌کرد به‌ندرت اتفاق می‌افتد.
مراحلِ اجرایِ هر تمرین، قدم‌به‌قدم، درونِ اپ است. هر جلسه در سه سطحِ عمق ارائه می‌شود: ساده، عالی، و پیشرفته.
ادامه‌یِ این جلسه در اپ ←بیشتر بخوانید
← همهٔ جلساتِ دورهٔ کنترل‌گری و نیازِ افراطی به پیش‌بینی‌پذیری