شخصی یا بیرونی: محورِ سوم، بدونِ فرار از مسئولیت

این جلسه برایِ چه کسی است

برایِ کسی که نگران است اگر یاد بگیرد همیشه خودش را مقصرِ هر شکستی نداند، دارد از مسئولیت‌پذیری فرار می‌کند — و برایِ همین، هنوز عادت دارد بارِ هر اتفاقِ بدی را کاملاً روی دوشِ خودش بیندازد. برایِ کسی که می‌خواهد فرقِ «دقتِ اسناد» را با «بی‌مسئولیتی» یاد بگیرد.

در این جلسه چه می‌گذرد

از میانِ سه محور، شخصی‌سازی معمولاً بیشترین سوءتفاهم را دارد. سوالِ رایج این است: «اگر یاد بگیرم همیشه خودم را مقصر ندانم، دارم مسئولیت‌گریزی یاد می‌گیرم؟» جوابِ سلیگمن، و جوابِ این جلسه، روشن است: نه — این محور دربابِ **دقتِ اسناد** است، نه دربابِ کم‌کردنِ مسئولیت.

چرا این جلسه اینجایِ مسیر است

چهارمین جلسه است و سومین و آخرین محور — شخصی‌سازی — را باز می‌کند، محوری که بیشترین سوءتفاهم را دارد. عمداً بعدِ دو محورِ دیگر می‌آید، چون نیاز به مقدمه‌ی روشنی دارد که هدف کاهشِ مسئولیت نیست؛ فرقش را هم با شرم، که بعداً در جلسه‌ی نهم به آن برمی‌گردیم، مشخص می‌کند.

تمرین‌هایِ این جلسه — و اینکه چه چیزی به شما می‌دهند

• سه‌سوالِ سهم: من، شرایط، دیگران

  زمان: ۱۰ دقیقه

  پرسشِ آخر — تصورِ دوست — یک ترفندِ شناختیِ شناخته‌شده است که فاصله‌ی هیجانیِ لازم برایِ دیدنِ واقع‌بینانه‌ترِ سهم‌ها را می‌سازد؛ اغلب افراد بارِ مسئولیتِ کمتری روی دوستشان می‌گذارند تا روی خودشان.

بیشتر بخوانید

• خوشبینی پس‌ازخیانت: چرا «فقط مثبت فکر کن» جواب نمی‌دهد
• فاجعه‌سازی: تحریفِ شناختی‌ای که هر اتفاقِ کوچک را به بحران تبدیل می‌کند