کمکِ فوری: اگر به آسیب‌زدن به خودتان فکر می‌کنید یا احساس می‌کنید زنده‌ماندن سخت شده، همین حالا با اورژانس اجتماعی ۱۲۳ یا اورژانس ۱۱۵ تماس بگیرید، یا به نزدیک‌ترین اورژانس بروید. مشاورهٔ تلفنیِ بهزیستی: ۱۴۸۰. تنها نمانید؛ به یک نفر نزدیک بگویید.
علائمی که یعنی حتماً با پزشک تماس بگیرید
این فهرست عمومی است و جایگزینِ نظرِ پزشک نیست. اگر هر کدام پیش آمد، پیش از ادامهٔ برنامه با پزشکتان تماس بگیرید یا به اورژانس بروید:
درد تازه که با دردِ همیشگی‌تان فرق دارد، یا ناگهان خیلی شدید می‌شود
ضعفِ تازه در دست یا پا، بی‌حسیِ پخش‌شونده، یا اختلال در تعادل
از دست‌دادنِ کنترلِ ادرار یا مدفوع، یا بی‌حسی در ناحیهٔ بین پاها
تب همراهِ درد، یا کاهشِ وزنِ ناخواسته
دردِ قفسهٔ سینه، تنگیِ نفس، یا سردردِ ناگهانی و شدید
درد پس از ضربه یا افتادن
این برنامه تشخیص نمی‌دهد و دارو یا دوز پیشنهاد نمی‌کند. دربارهٔ دارو، فقط با پزشکتان تصمیم بگیرید.
این برنامه آموزشی و حمایتی است، نه درمان و نه تشخیص. جایگزینِ پزشک یا روان‌شناس نیست و دارو یا دوز پیشنهاد نمی‌کند. اطلاعاتِ شما فقط در همین مرورگر می‌ماند و به هیچ سروری فرستاده نمی‌شود؛ نام یا مشخصاتِ شناسایی را ننویسید.
پیشرفت: 0 از 8 هفته
هفتهٔ 1: شروع: دردِ مزمن چگونه کار می‌کند
فهمیدنِ دردِ مزمن می‌تواند ترس را کم کند. این بخش مبتنی بر آموزشِ درد است که شواهدش ناهمگن است؛ آن را «یک چارچوبِ توضیحی» بدانید، نه حقیقتِ قطعی.
مهارت: آموزشِ ساده + هدفِ هفته
بخوانید: در دردِ مزمن، دستگاهِ عصبی ممکن است «حساس‌تر» شود؛ پس شدتِ درد همیشه نشانهٔ آسیبِ تازه نیست (اگر درد تازه یا متفاوت شد، به فهرستِ هشدار برگردید).
هر شب تا ۲ دقیقه «ثبتِ روزانه» را پر کنید: شدتِ درد، خلق، خواب.
یک هدفِ کوچک برایِ این هشت هفته بنویسید: «اگر درد کمتر دخالت می‌کرد، چه کاری انجام می‌دادم؟»
تمرینِ خانگی: ثبتِ روزانه برایِ هفت روز + نوشتنِ یک هدف.